توضیح کاملآشنایی با پالپوتومی و پالپکتومی
در مرکز هر دندان بافت نرمی به نام پالپ (عصب) هست که رگها و اعصاب دندان در آن قرار دارند. اگر پوسیدگی عمیق شود و به این بافت برسد، عصب ملتهب یا عفونی میشود. در دندان شیری این اتفاق زودتر از دندان دائمی میافتد، چون مینا و عاج آن نازکتر است.
تفاوت پالپوتومی و پالپکتومی
- پالپوتومی: فقط عصبِ داخل تاج دندان (بخشی از دندان که بیرون از لثه است) را برمیداریم و عصب داخل ریشهها سالم میماند؛ سپس روی آن را با داروی مخصوص میپوشانیم. این روش برای وقتی است که التهاب هنوز به ریشهها نرسیده است.
- پالپکتومی: اگر عصب ریشهها هم درگیر شده باشد، کل عصب را برمیداریم، کانالها را تمیز میکنیم و آنها را با مادهای پر میکنیم که بدن جذبش میکند و همزمان با تحلیل طبیعی ریشهٔ دندان شیری از بین میرود.
اینکه کدام روش لازم است را فقط با معاینه و عکس دندان میشود فهمید.
نشانههای درگیری عصب دندان شیری
- دنداندردی که بیدلیل و خودبهخود شروع میشود، بهخصوص شبها.
- حساسیتی که بعد از خوردن چیز سرد یا گرم مدتی میماند.
- پوسیدگی بزرگی که با چشم دیده میشود، یا حفرهای که غذا در آن گیر میکند.
- ورم لثه، جوش چرکی کنار دندان یا لق شدن غیرعادی آن.
این نشانهها همیشه از درگیری عصب نیست و تشخیص با معاینه است؛ اما اگر کودک تب دارد یا صورتش ورم کرده، منتظر نوبت عادی نمانید و تماس بگیرید.
جلسهٔ درمان چطور میگذرد؟
همهٔ کار با بیحسی موضعی است و پالپوتومی معمولاً در یک جلسه تمام میشود؛ پالپکتومی یا درمان چند دندان ممکن است زمان بیشتری بخواهد. اگر بعد از درمان روکش لازم باشد، برای آسیاهای شیری معمولاً روکش استیل است.
درمان عصب یا کشیدن دندان
والدین زیاد از ما میپرسند: «دندان شیری که عصبش درگیر شده، بهتر نیست کشیده شود؟» اگر دندان شیری زودتر از موعد کشیده شود، ممکن است جای دندان دائمی بسته شود و فضانگهدار لازم شود؛ اما اگر عصب را درمان کنیم، ممکن است دندان تا زمان افتادنش سر جایش بماند. با این حال همهٔ دندانها را نمیشود نگه داشت؛ نتیجه به میزان عفونت و وضعیت دندان بستگی دارد. در معاینه دربارهٔ دندان کودکتان با شما حرف میزنیم.
بعد از درمان
تا بیحسی لب و گونه برطرف نشده، کودک چیزی نجود و مراقب باشید لب یا گونهاش را گاز نگیرد، چون تا آن موقع چیزی حس نمیکند. نکتههای مراقبت را در صفحهٔ مراقبت بعد از عصبکشی دندان شیری بخوانید.
